Ανδρέας Τζερεμές

Η σχεσιακή ψυχαναλυτική προσέγγιση βλέπει τον άνθρωπο ως ένα ον που διαμορφώνεται μέσα στις σχέσεις του. Δεν εστιάζει μόνο στο τι «κουβαλά» κάποιος μέσα του σαν απομονωμένο σύστημα, δεν μένει μονάχα στις διαγνώσεις και την ψυχοπαθολογία αντιμετωπίζοντας τον άνθρωπο σαν άψυχο σύμπτωμα, μα κοιτά με μια βαθύτερη ματιά το πώς σχετίζεται. Στη θεραπεία, το σημαντικό δεν είναι απλώς να μιλήσει κάποιος για το παρελθόν του ή το σύμπτωμά του, αλλά να δούμε και πώς τα παλιά μοτίβα σχέσης εμφανίζονται στο τώρα, καμιά φορά ακόμη και εντός θεραπευτικού δωματίου. Θεραπεύουμε εκεί που τραυματιστήκαμε, μέσα στη σχέση. Καλούμαστε να ακούσουμε, να αφουγκραστούμε, και να μάθουμε τελικά κάτι διαφορετικό από αυτό που μας τραυμάτισε και που συνεχίζει να μας ακολουθά.

Ο θεραπευτής δεν κρύβεται πίσω από μια ψυχρή, ουδέτερη στάση. Αντίθετα, παρατηρεί πώς επηρεάζεται από τον θεραπευόμενο, αναγνωρίζει την αλληλεπίδραση μεταξύ τους και χρησιμοποιεί αυτή τη ζωντανή εμπειρία ως εργαλείο κατανόησης και αλλαγής - όταν και αν χρειαστεί. Σημαντικό μέρος της δουλειάς είναι οι «ρήξεις» - μικρές ή μεγάλες στιγμές όπου η σύνδεση διαταράσσεται - και η «επανόρθωση», δηλαδή ο τρόπος που ξαναβρίσκουν τη σύνδεση μαζί. Στόχος δεν είναι η αψεγάδιαστη αλέκιαστη σχέση, μα το πως θα καταφέρνουμε να συνυπάρξουμε στην ατέλεια του ανθρώπινου. Μέσα από αυτά τα κύματα σύνδεσης και αποστασιοποίησης, ο θεραπευόμενος μαθαίνει νέους τρόπους να σχετίζεται με κάτι πέρα από τον φόβο, τις άμυνες ή τις αυτοπροστατευτικές επαναλήψεις του παρελθόντος.

Η Σχεσιακή Ψυχαναλυτική Ψυχοθεραπεία επιτρέπει στον άνθρωπο να ζήσει, εντός θεραπείας, μια διαφορετική και πιο ασφαλή σχέση και να μάθει να «ξαναπερπατά» ψυχικά σε νέα μονοπάτια. Αυτή η εμπειρία - το να νιώθει κανείς ότι τον βλέπουν, τον ακούν και παραμένουν μαζί του ακόμη κι όταν υπάρχουν δυσκολίες - γίνεται ένα βαθύ, διορθωτικό βίωμα που αλλάζει τον τρόπο που σχετίζεται και εκτός θεραπείας.